Σημειώσεις- Παράδοση βιωμένη, ζωντανή και μεταβαλλόμενη   

12400027_917331741695136_33147770_o

Κανείς δεν περίμενε πώς ένα διήγημα του Παπαδιαμάντη μπορεί να είχε σχέση με έναν πίνακα του Bruegel του πρεσβύτερου, πώς αυτοί οι δύο θα μπορούσαν να συνδεθούν με τον Γάλλο φιλόσοφο Marc Auge και  όλοι αυτοί μαζί με τη σειρά τους θα μπορούσαν να συνδεθούν με τους χιλιάδες πρόσφυγες που καταφεύγουν στα νησιά του Αιγαίου. 

Μια σύνθετη διάλεξη; Ή μήπως η δύναμη της τέχνης και μια καλλιτέχνις-ομιλήτρια;

Στην πρόσκληση της ομάδας να μιλήσει για μια τέχνη που θέλει τον άνθρωπο περισσότερο συμμετέχοντα στη δημιουργία ενός έργου τέχνης παρά θεατή η Γεωργία Κακούρου Χρόνη ξεκίνησε με την παραδοχή πως μια τέτοια σχέση προϋποθέτει το διάλογο. Και κάπως έτσι ξεκίνησε την αφήγησή της.

Η εποχή μας έχει κάποια χαρακτηριστικά που κάνουν αυτή τη σχέση κάπως πιο δύσκολη. Τη δυσκολία αυτή δημιουργεί ο χρόνος όπως τον βιώνουμε σήμερα, τον καιρό της παγκοσμιοποίησης. Χρησιμοποιώντας το έργο του  Marc Auge έβαλε λόγια σε αυτό που καθένας βιώνει, έναν χρόνο που είναι πεπερασμένος-αποσπασματικός και την ίδια στιγμή άπειρος.

Ο χρόνος που άλλοτε κυοφορούσε την ελπίδα, το μέλλον υποσχόταν, στην εποχή μας έχει σχεδόν εξαφανιστεί. Καθώς ο χρόνος έχει μετατραπεί σε συγχρονικότητα, όχι επικαιρότητα ο χώρος έχει και αυτός υποστεί μεταλλάξεις,  με το δημόσιο χώρος να περιορίζεται στο διαδίκτυο και τα ΜΜΕ να ομογενοποιούν την πληροφορία και τις αισθητικές προτιμήσεις.

Πως θα στηθεί μια διαλεκτική σχέση και επομένως η παραγωγή-ανάδυση ενός έργου σε αυτές τις συνθήκες; Για να είναι κάποιος σύγχρονος έχει ανάγκη το παρελθόν και το μέλλον. Διερευνώντας τη σχέση του εαυτού  με τον εαυτό, με τους άλλους και όλων αυτών με το χρόνο (παρελθόν, παρόν, μέλλον).

Η κ. Γεωργία προερχόμενη από την τέχνη του λόγου μας διάβασε «Το μοιρολόγι της φώκιας» του Α. Παπαδιαμάντη. Με τη φοβερή του γραφή ο συγγραφέας καταφέρνει σε μια σκηνή να παγώσει το χρόνο.

Σε αυτό το λογοτεχνικό παρόν οι λεπτομερείς περιγραφές του περιβάλλοντος έρχονται να δώσουν αξία στις καθημερινές συνήθειες των πρωταγωνιστών του ενώ παράλληλα κατορθώνουν να δείξουν την τραγική ειρωνεία της ζωής. Την ίδια στιγμή που αυτοί προσπαθούν κάποιος άλλος δικός τους δεν τα καταφέρνει «μια μικρά κόρη […] εγλίστρησε κι έπεσε, μπλουμ! Εις το κύμα. […] ο θόρυβος του αυλού έκανε να μην ακουσθή η κραυγή».

αρχείο λήψης

Κάπως έτσι στον ζωγραφικό πίνακα του Bruegel του πρεσβύτερου περιγράφονται τα διαφορετικά στιγμιότυπα. Ο Ίκαρος πέφτει στη θάλασσα ενώ ο αγρότης συνεχίζει να οργώνει τη γη του, ο βοσκός να φυλά τα πρόβατά του και στο λιμάνι να μπαινοβγαίνουν τα πλοία. Continue reading “Σημειώσεις- Παράδοση βιωμένη, ζωντανή και μεταβαλλόμενη   “

Μια συνεδρία για τη Βασούλα


2015-12-12 112

Η «1 συνεδρία με 4 ψυχολόγους» στην έναρξη των δράσεων στα πλαίσια της έκθεσης “Local On, making art”, της ομάδας Actívate Now//Ενεργοποίηση Τώρα ήταν ένα εκπληκτικό δείγμα συνύπαρξης, επαγγελματισμού, διαλόγου, ανταλλαγής απόψεων, βιωματικών αλλά και φιλοσοφικών προσεγγίσεων.

Όσοι καταφέραμε να βρεθούμε εκεί φύγαμε με μια ικανοποίηση πως, ναι, υπάρχουν πολλοί, διαφορετικοί και ανθρώπινοι τρόποι για να συνυπάρχουμε,  αρκεί φυσικά να το θέλουμε. Μια φίλη, με αφορμή τη συνεδρία και σε μια προσπάθεια να αποτυπώσει τα όσα έμαθε, έγραψε ένα γράμμα.

2015-12-12 11333

Μια συνεδρία για τη Βασούλα

Αγαπητή μας Βασούλα,

Εμείς οι ψυχολόγοι, ψυχοθεραπευτές, γνωσιακοί ψυχολόγοι και ψυχαναλυτές δεν είμαστε εδώ για να ερμηνεύουμε, δεν είμαστε εδώ για να κρίνουμε, είμαστε εδώ για να αναλύουμε την πραγματικότητα, να αναζητούμε τα αίτια καταστάσεων, να προσεγγίζουμε συμπεριφορές και προβλήματα, να παρεμβαίνουμε, αλλά κυρίως είμαστε εδώ γιατί πιστεύουμε στις ανθρωπιστικές σπουδές. Γιατί η επιστήμη μας απαιτεί διαρκεί μελέτη και εξέλιξη του εαυτού μας, του μοναδικού εργαλείου στη δουλειά μας, που είμαστε εμείς οι ίδιοι. Continue reading “Μια συνεδρία για τη Βασούλα”

Τι είναι η φιλοσοφία και τι νόημα έχει σήμερα

Σημειώσεις από το σημαντικό #1 εργαστήρι φιλοσοφίας. Δεν μπορούν όλοι οι ομιλητές να μετατρέψουν το λόγο τους σε διάλογο. Ο Νίκος Προγούλης τα κατάφερε αριστοτεχνικά. 


ssss

Η φιλοσοφία είναι ένας τρόπος να νοηματοδοτήσουμε τον κόσμο στον οποίο ζούμε και μέσα σε αυτόν, τον ίδιο τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι νοηματοδότησης του κόσμου, όπως ο μύθος, η θεολογία και η επιστήμη.

Η φιλοσοφία διαφέρει από τον μύθο, κυρίως στα μέσα που χρησιμοποιεί.

Η αυστηρή εννοιακή γλώσσα και η λογική είναι εργαλεία της φιλοσοφίας, ενώ ο μύθος χρησιμοποιεί μια αναλογική – μεταφορική γλώσσα. 

Παραλήπτης και συνεχιστής της μυθικής απεικόνισης του κόσμου είναι η τέχνη.

Η φιλοσοφία διαφέρει από τη θεολογία κυρίως στον τρόπο νομιμοποίησης των όσων λέει. Η θεολογία βασίζεται σε μια αποκαλυπτική γνώση, ενώ η φιλοσοφία χρησιμοποιεί έναν τρόπο σκέψης που μπορεί να τον ακολουθήσει ο καθένας.

Η φιλοσοφία διαφέρει από την επιστήμη κυρίως από τότε που επιστημονική μέθοδος στράφηκε στην ποσοτικοποίηση, την μαθηματικοποίηση και την πειραματική απόδειξη.

Έκτοτε, η φιλοσοφία είναι σε μια διαρκή θεματική υποχώρηση, καθώς πεδία που πριν εξέταζε η ίδια περνάνε σταδιακά στη «δικαιοδοσία» της επιστήμης.

Υπάρχουν ωστόσο κάποια πεδία στα οποία ο ρόλος της φιλοσοφίας παραμένει και σήμερα ισχυρός και αυτά είναι,

  • η επιστημολογία, ορθά νοούμενη, ως προβληματισμός για την εγκυρότητα της επιστημονικής γνώσης και των περιορισμών που αυτή πάντα θα έχει,
  • το πεδίο του πρακτικού λόγου, δηλαδή το πεδίο της ηθικής και της πολιτικής πράξης
  • το πεδίο της ιστορίας, της κοινωνίας και του πολιτισμού.

Η φιλοσοφία, στην δυτική εκδοχή της, γεννήθηκε στον αρχαίο Ελληνικό κόσμο και γνώρισε μια δεύτερη μεγάλη ανάπτυξη στα Ευρωπαϊκά αστικά μορφώματα των νεώτερων χρόνων.

Φαίνεται ότι υπάρχει μια σχέση της φιλοσοφίας με τη δημοκρατία, αν ως δημοκρατία, σε αυτή την περίπτωση, εννοήσουμε τις συνθήκες εκείνες που αφήνουν ελεύθερο πεδίο στην εκδίπλωση της πολιτικής. Όπου αυτό το πεδίο δεν υπήρξε, για παράδειγμα στις μεγάλες αυτοκρατορίες ή  απολυταρχίες, εκεί γεννήθηκε θεολογία, όχι φιλοσοφία.

Φαίνεται ότι υπάρχει μια αναλογία δομής ανάμεσα στη θεολογία και την απολυταρχία αφενός, τη φιλοσοφία και τη δημοκρατία αφετέρου:

Στην πρώτη περίπτωση τόσο η εξουσία όσο και η αλήθεια είναι υπερβατικά, δεν έχουν για αυτά λόγο οι πολίτες.

Στη δεύτερη περίπτωση η μεν εξουσία πηγάζει από το πολιτικό σώμα η δε «αλήθεια» για να γίνει αποδεκτή από πρέπει αναγκαστικά να βασιστεί σε επιχειρήματα.

Θεωρούμε ότι η φιλοσοφία σήμερα έχει αρκετά να προσφέρει σε όποιον την προσεγγίσει και φιλοδοξούμε ότι ο ρόλος αυτής της πρώτης συνάντησης ήταν εισαγωγικός για επόμενες συναντήσεις που θα ακολουθήσουν.

ddd

Σε ευχαριστούμε πολύ Νίκο,

περιμένουμε την επόμενη συνάντηση!

2plus1 2015 local on FINALfinalπρογουλης

Post-Production – Οι Αδέσποτες Σκύλες

This slideshow requires JavaScript.

“Από τη στιγμή που αρχίζει ένα θεατρικό συμβάν, ο χρόνος που κυλάει δεν ανήκει σε κανένα γνωστό ημερολόγιο. […]

Ένας άλλος χρόνος, που κάθε θεατής τον ζει στην πληρότητά του, αρχίζει να κυλά, δίχως αρχή και τέλος, κι αμέσως τινάζει στον αέρα τις ιστορικές συμβάσεις που επιβάλλονται από την κοινωνική ζωή. […]

Κι αυτό δεν το κάνει προς όφελος μιας οποιασδήποτε αναταραχής, αλλά μιας απελευθέρωσης – γιατί το θεατρικό συμβάν είναι μετέωρο, έξω από το χρόνο που μετριέται ιστορικά, εξαρτάται από τον δικό του δραματικό χρόνο- προς όφελος μιας ιλιγγιωδούς απελευθέρωσης.”  Jean Genet

12422200_917339985027645_1771186861_o
Οι εξαιρετικές φωτογραφίες είναι της Φωτεινής Φωτοπούλου:

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου με τη βοήθεια όλων το παλιό μεταξουργείο στο κέντρο της πόλης της Σπάρτης μεταμορφώθηκε σε τόπο θεάτρου.

Οι “Αδέσποτες σκύλες” και η ορχήστρα τους, όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο, μας ταξίδεψαν στην εποχή μας.

Ο λόγος τους δεν ήταν εύκολος αλλά σχεδόν όλοι οι θεατές συμφώνησαν ότι η σοβαρότητα του θέματος είναι μεγάλη και πως έχουν βαρεθεί τα εύκολα και τα εύπεπτα. 

afisa adespotes skules (2)

Σας ευχαριστούμε πολύ! Continue reading “Post-Production – Οι Αδέσποτες Σκύλες”

Post-Production _Εργαστήρι Κουκλοθεατροκατασκευές

Παιδαγωγικές προσεγγίσεις και η εμπειρία από το εργαστήρι της Στέλλας

«Το κουκλοθέατρο όπως και το θέατρο σκιών προσφέρει στα παιδιά ερεθίσματα, που τα εμπλουτίζουν ψυχοσυναισθηματικά και νοητικά. Η κούκλα, το παραμύθι και οι λειτουργίες του θεάτρου συντελούν ώστε το παιδί να βιώνει το φανταστικό, το συμβολικό και το πραγματικό. […] Σύμφωνα με το Vico (Ιταλό φιλόσοφο), ο άνθρωπος για να φτάσει στον ορθολογισμό, δεν έχει παρά να περάσει απ’ το μύθο. Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία, μέσω του κουκλοθέατρου, να πειραματιστούν  [σε πολλαπλά επίπεδα]

Η κατασκευή της κούκλας: Η κατασκευή της κούκλας και των φιγούρων για το θέατρο σκιών αναπτύσσει τις λεπτές κινήσεις. Συντονίζει την κινητικότητα. Ταυτόχρονα ενισχύει την έφεση για εξερεύνηση του περιβάλλοντος και πειραματισμό με τα διάφορα υλικά. Ευαισθητοποιεί κι εξελίσσει την αισθαντικότητα. Αναπτύσσει τις συνθετικές ικανότητες. Και τέλος, προσφέρει απόλαυση και διασκέδαση στα παιδιά![1]»

939367_10153520382999877_942969222_o


Το παραμύθι της πετρόσουπας

Ας αφήσουμε τη Στέλλα, τη νηπιαγωγό μας, να μας μιλήσει για την επιλογή των υλικών, τις τεχνικές της, τη διαδικασία, την εμψύχωση της κούκλας και την παρουσίαση του παραμυθιού:

 «Επέλεξα τη συγκεκριμένη κατασκευή για να χρησιμοποιήσουμε ανακυκλώσιμα υλικά. Η εμψύχωση της κούκλας είναι ένα ζωντάνεμα, δίνουμε ζωή σ’ ένα άψυχο πράγμα, όπως δώσαμε αξία και ζωή σε σκουπίδια.»

«Χρησιμοποιήσαμε τεχνικές θεατρικού παιχνιδιού για να βρούμε το ρυθμό και να συντονιστούμε μεταξύ μας. Χρησιμοποιήσαμε μουσική για να δημιουργήσουμε ατμόσφαιρα και να πάρουμε κοινό ρυθμό.»

«Έχοντας στο μυαλό μου την έννοια της ενότητας, επέλεξα το παραμύθι «πετρόσουπα». Το εργαστήρι ξεκίνησε με «τρένο» που φτιάξαμε με τα σώματά μας για να ανιχνεύσουμε το χώρο. Εκεί μέσα αναζητήσαμε τον κοινό μας ρυθμό.»

«Συνεχίσαμε με αφήγηση και μιλήσαμε για την έλλειψη τροφίμων στο χωριό της ιστορίας μας και ζωγραφίσαμε και κόψαμε λαχανικά, που τα κολλήσαμε στα ξυλάκια. Πήγαμε πίσω από τη «σκηνή» μας και παρουσιάσαμε τα λαχανικά.»

«Μετά, συναντήσαμε τους πρώτους ρόλους της ιστορίας, που περπατάνε προς το χωριό. Αρχικά αναπαραστήσαμε με τα σώματά μας την πορεία προς το χωριό κι έπειτα περάσαμε στην κατασκευή της δαχτυλόκουκλας.»

«Όταν όλα τα παιδιά ετοίμασαν τις κούκλες τους πήγαμε στη «σκηνή» και συνεχίσαμε την αφήγηση μαζί με τις κούκλες.»

«Τελειώσαμε παρουσιάζοντας όλη την ιστορία με τις κούκλες μας.»

12405115_10153520382279877_266394953_o

Για να δούμε και το παραμύθι, την ιστορία που εκτυλίσσεται στην Κίνα:

12435167_10153520381974877_1334954000_o

«Κάποτε υπήρχε ένα χωριό κοντά στη θάλασσα. Ήταν ένα χωριό όπως όλα τα χωριά. Οι κάτοικοι ζούσαν ούτε πολύ ευτυχισμένοι ούτε και δυστυχισμένοι. Κάποτε ήρθαν στο χωριό ληστές και κλέψανε τα πάντα. Ό,τι δεν μπορούσαν να πάρουν, του έβαλαν φωτιά. Οι κάτοικοι, μετά από πολύ κόπο, κατάφεραν να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους, αλλά ζούσαν μες στην ανέχεια. Εν τω μεταξύ, στο λόφο, πάνω από το χωριό τρεις άντρες συζητούσαν… Οι τρεις καλόγεροι κατευθύνθηκαν προς το χωριό για να βρουν την απάντηση σ’ αυτό που συζητούσαν. Χτύπησαν κάποιες πόρτες του χωριού, αλλά κανείς δεν απάντησε…12414062_10153520381269877_1442225818_oόλοι οι κάτοικοι είχαν μαζευτεί μπροστά στα παράθυρά τους κι άκουγαν ό,τι γινόταν στο δρόμο. «Ας φτιάξουμε μια πετρόσουπα!», είπε ο ένας. Φέρανε ένα μεγάλο τσουκάλι και ρίξανε μέσα μερικές πέτρες και νερό. Ανάψανε τη φωτιά κι άρχισαν να ανακατεύουν. Κάποια στιγμή είπε ο ένας: «Μμμμ, μυρίζει πολύ ωραία! Να χαμε και λίγο αλατοπίπερο»! Αμέσως πετάχτηκε κάποιος απ’ το σπίτι του κρατώντας το αλατοπίπερο. Πλησίασε και το έριξε στο τσουκάλι…Σχεδόν όλο το
χωριό μαζεύτηκε κοντά στο τσουκάλι και περίμενε με αγωνία την πετρόσουπα. Μετά από πολύ καιρό ξανάβλεπε ο ένας τον άλλο. Μετά
από πολύ καιρό ξαναμιλούσαν μεταξύ τους. Φέρνουν όλοι τα πιάτα και τα κουτάλια τους και σερβίρονται. Ήταν η ωραιότερη σούπα που είχαν φάει!» (Στο ενδιάμεσο τραγούδησαν διάφορα τραγούδια με νόημα.)

 

 

12414172_10153520382319877_1165976585_o

Υλικά:

για δαχτυλόκουκλα: χαρτοταινία, εφημερίδες, κόλλα στικ, χαρτόνι, γκοφρέ χαρτί για φιγούρες λαχανικών: ξυλάκια για σουβλάκια, άσπρο χαρτόνι κάνσον και μαρκαδόροι, συρραπτικό, ψαλίδια.

Εγώ, η συγγραφέας αυτού του ποστ, αναρωτιέμαι: Κινητό, υπολογιστή ή κουκλοθέατρο θα διάλεγε ένα παιδί σήμερα; Πότε ήταν η τελευταία φορά, αν υπήρξε, που παίξατε κουκλοθέατρο;

12422090_10153520384384877_1413753207_o

Ευχαριστούμε πολύ Στέλλα.

Θέλουμε και άλλο.

κουκλοθέατρος

[1] http://posixirok.blogspot.gr/search/label/%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%99%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%93%CE%99%CE%9A%CE%97%20%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%A3%CE%A7%CE%9F%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%97

 

Post-Production_ Επιστροφή Αναδρομή Διαδρομή

Το “Επιστροφή Αναδρομή Διαδρομή” με τη Βίκυ Παναγιωτοπούλου ήταν θα λέγαμε ένα εργαστήρι έκπληξη.

Οι παρατηρήσεις που προέκυψαν από την παράθεση παλιών και νέων εικόνων δεν ήταν αυτές που έχουμε συνηθίσει.diadromes1

Για να δούμε λοιπόν την εξέλιξη της πόλης και πώς στεκόμαστε απέναντί της, περιηγηθήκαμε σε κεντρικούς δρόμους της και με οδηγό το φωτογραφικό αρχείο του Γ. Γιαξόγλου τραβήξαμε φωτογραφίες στα ίδια σημεία με αυτά των παλιών φωτογραφιών.

diadromes 3

Τα δίπτυχα μεταξύ παλιών και καινούργιων εικόνων έδειξαν πως η σύγχρονη πόλη είναι πολύ πιο ζωντανή από την παλιά. 
diadromes2

Η Βίκυ Παναγιωτοπούλου τόνισε ότι η εξέλιξη της πόλης είναι κάτι φυσικό, ακόμα κι αν δεν μας αρέσει η μεταμόρφωσή της, που ωστόσο, έγινε για να καλύψει κάποιες ανάγκες.

Η πόλη είναι ένας “ζωντανός” οργανισμός και  εμείς, που είμαστε τα “κύτταρά” της, της δίνουμε ζωή και διαμορφώνουμε την εικόνα της.

diadromes 6

Η πόλη δεν έχει αλλάξει τόσο όσο νομίζουμε, εμείς έχουμε αλλάξει και προσπαθούμε να βρούμε τη θέση μας στο χώρο και στο χρόνο, ξεχνώντας ότι η θέση μας είναι στο παρόν, στο τώρα.

diadromes 5

Σημείωσε ότι την ενδιαφέρει πολύ ο χώρος, το τοπίο της πόλης και η εμπλοκή του καθενός σε αυτό, δηλαδή τι σημαίνει, τι αναμνήσεις και τι συναισθήματα εγείρει στον καθένα η πόλη και τα επιμέρους στοιχεία της. Είπε ότι την εντυπωσίασε η πόλη της Σπάρτης. Της είπαμε ότι αν είχε διατηρήσει κάποια νεοκλασικά και άλλα σημαντικά κτίρια θα ήταν καλύτερη και μας απάντησε πως 

“αν κάτι δεν μας αρέσει, μπορούμε να το αλλάξουμε”.

vikt S

Σε ευχαριστούμε πολύ Βίκυ!

εις το επανιδείν.

Αστικοί Λαχανόκηποι #2+1LOCALON

logo 2015 local on

Υπάρχει χώρος για πράσινο και συναναστροφή στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον; Rurban ή αστικοί λαχανόκηποι: η απάντηση στην άκρατη πολεοδόμηση των πόλεων, με τους πόλίτες να φροντίζουν οι ίδιοι το δημόσιο χώρο και να καλλιεργούν τη γη, αλλά και ιδέες, μια πραγματική κοινότητα σε δράση!

Εσύ τι θα έκανες γι’αυτό;

Δευτέρα 14/12

20.00-22.00 

R-Urban Strategies

Αστικοί Λαχανόκηποι

 με το φοβερό Β.Γεωργιάδη

 

Οι Αδέσποτες Σκύλες #2+1LOCAL_ON #Θέατρο

afisa adespotes skules (2)

Οι Αδέσποτες Σκύλες παρουσιάζουν το ολοκαίνουργιο

“Βαλς των βρώμικων δρόμων Νo 4″

Κυριακή 20/12

ώρα 21.00

στην έκθεση 2+1 LOCAL ON

Υπάρχει ποίηση στην Ευριπίδου;

Άν έλεγε ο χειμώνας “την άνοιξη την έχω στην καρδιά μου”, ποιος θα τον πίστευε;

Για να χτίσω πρέπει να γκρεμίσω;

Κι αν είναι ο κόσμος ζωγραφιά, μπορώ να βάλω πινελιά;

Οι αδέσποτες σκύλες είναι μια “αγέλη” που ξεκίνησε να μαθαίνει τα βήματα του βαλς των βρώμικων δρόμων το 2008. Από τότε μέχρι τώρα έχει παρουσιάσει τέσσερις διαφορετικές εκδοχές του, ανάλογες κάθε φορά με την σύγχρονη κοινωνικοπολιτική πραγματικότητα. Μέσα από λόγια ποιητών, αρθρογράφων, επιστημόνων, φτιάχνουν ρίμες δικές τους με οδηγό την ελπίδα και την αλληλεγγύη.

Η μουσική συναντά το λόγο, και ή τον τρελαίνει μεταμορφώνοντάς τον σε στιχάκι, ή ενώνεται μαζί του σε μια οργιαστική συνουσία.

Η παράσταση θα μπορούσε να είναι ένα πολιτικό καμπαρέ. Οκτώ γυναίκες στη σκηνή με λουλούδια και ψηλά τακούνια. Μαζί τους ο μουσικός τους.

“Οι Αδέσποτες σκύλες αποφασίζουν να απλώσουν τα χέρια στην πραγματικότητα που πλησιάζει, να τραγουδήσουν τα όνειρά τους και να γαβγίσουν και πάλι στην ποίηση χωρίς αναστολές.”

Συντελεστές της παράστασης

Δραματουργία/Σκηνοθεσία: Ντίνα Καφτεράνη

Μουσική Σύνθεση/Κιθάρα: Άγγελος Αγγελίδης

Τύμπανα:Λέανδρος Φράτνικ

Κόντρα Μπάσο:Στάθης Διαμαντίδης

Φώτα: Αδάμ Τσαμπέκος

Ήχος: Μανώλης Παντελιάς

Ενδυματολογική ομάδα: Boudoir

Oι Αδέσποτες Σκύλες: Δήμητρα Γκλιάτη

                                                 Νάντια Καβουλάκου

                                                 Βιβή Κάπα

                                                 Φραγκίτσα Κατωγυρίτη

                                                 Ντίνα Καφτεράνη

                                                 Τατιάννα Πίτα

ACTIVATE LOGO