Για τον “Τεχνίτη”

This slideshow requires JavaScript.

«ο Τεχνίτης»-ένα κολάζ;

Το βιβλίο «ο Τεχνίτης» μοιάζει με ένα παράξενο κολάζ αφηγήσεων που, χωρίς χρονολογική σειρά, καταφέρνει και συνδέει με εκπληκτικό τρόπο περιπτώσεις τεχνιτών από όλο το φάσμα της ιστορίας της ανθρωπότητας. Από τον Ήφαιστο στην βικιπαίδεια, το Stradivarius και τα βιολιά του στο μουσείο του Γκέρι στο Μπιλμπάο και τις κοινότητες των linux καθώς και από πολλές άλλες περιπτώσεις αυτή η παράξενη συλλογή αφηγήσεων γίνεται αφορμή να διατυπωθούν μια σειρά προβληματισμών για τον τεχνίτη, τη σχέση του με το έργο τους, την εξέλιξη τους, τις δυσκολίες του στοχασμού μετά την πράξη, τον πραγματισμό και άλλα.

Δεν μπορώ να γνωρίζω πώς ήταν για τους υπολοίπους. Για εμένα κατά τη διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου από το Βασίλη Τομανά οι αφηγήσεις για τους τεχνίτες και κάποιες σημαντικές θέσεις της σύγχρονης σκέψης γύρω από την πράξη κατάφεραν να συσχετιστούν με την έκθεση, τους τεχνίτες και τα δημιουργήματα τους, όσο και με την ίδια την ομάδα του activate, τα μέλη της, τον τρόπο λειτουργίας της και πιθανότατα τα όνειρά της.

οι συνθήκες εργασίας

Ενώ στην αρχή δεν καταλάβαινα τι νόημα είχε αυτή η αναφορά στις σύγχρονες συνθήκες εργασίας και το πώς αυτές εξελίσσονται σταδιακά άρχισα να καταλαβαίνω. Οι περιγραφές για τις συνθήκες εργασίας με  όλα τους τα χαρακτηριστικά όπως τα γνωρίζουν και τα βιώνουν πολλοί από εμάς: αστάθεια, συνεχείς αλλαγές του εργασιακού αντικειμένου, υπερωρίες, μειωμένες παροχές, έλλειψη εξειδίκευσης μέσα από τους συλλογισμούς του κοινωνιολόγου Σέννετ εντάχθηκαν με τρόπο πιο συγκροτημένο στις: συνθήκες εργασίας την εποχή μας, την εποχή του νεοιμπεριαλισμού, όπως χαρακτηρίστηκε. Continue reading “Για τον “Τεχνίτη””

100 κανόνες που πρέπει να παραβείτε

ο Θοδωρής προτείνει:

epanastasi-epixeirein-152x230 (1)

«Επανάσταση στο επιχειρείν:

100 κανόνες που πρέπει να παραβείτε»

Καινοτομία και αλλάγη στο επιχειρείν από το βιβλίο «Επανάσταση στο επιχειρείν» που κυκλοφόρησε από τον εκδοτικό οίκο «Rosili» με στόχο να κάνει τον «συνήγορο του διαβόλου».

Αν η επιτυχία μιας επιχείρησης ήταν Continue reading “100 κανόνες που πρέπει να παραβείτε”

Εσείς πως γνωρίσατε το ανοικτό λογισμικό;

με αφορμή τοΦεστιβάλ των Κοινών, τη Μαριάννα και τη διδασκαλία των κοινών

 

unnamed-300x167

Καθένας νομίζω πως θυμάται με ξεχωριστό τρόπο την πρώτη του συνάντηση με το ελεύθερο λογισμικό ή το λογισμικό ανοικτού κώδικα και τις κοινότητες τους.Για εμένα αυτή η συνάντηση είναι συνδεδεμένη με την περιγραφή του Richard Sennet στο βιβλίο του the craftsman (στα ελληνικά ο τεχνίτης” από τις εκδόσεις ΝΗΣΙΔΕΣ). Ίσως κανείς να μην απαντήσει αλλά θα ήθελα να μοιραστώ την ερώτηση, “εσείς πως γνωρίσατε το ανοικτό λογισμικό;” 

 

απόσπασμα από το κείμενο:

“Τhe Craftsman summons an immediate image. Peering through a window into a carpenter’s shop, you see inside an elderly man surrounded by his apprentices and his tools. Order reigns within, parts of chairs are clamped neatly together, the fresh smell of wood shavings fills the room, the carpenter bends over his bench to make a fine incision for marquetry. The shop is menaced by a furniture factory down the road.
The craftsman might also be glimpsed at a nearby laboratory.

[…]

One of the earliest celebrations of the craftsman appears in a Homeric hymn to the master god of craftsmen, Hephaestus.

[…]

To understand the living presence of Hephaestus, I ask the reader to make a large mental jump. People who participate in ‘‘open source’’ computer software, particularly in the Linux operating system, are craftsmen who embody some of the elements first celebrated in the hymn to Hephaestus, but not others. The Linux technicians also represent as a group Plato’s worry, though in a modern form; rather than scorned, this body of craftsmen seem an unusual, indeed marginal, sort of community.

The Linux system is a public craft. Continue reading “Εσείς πως γνωρίσατε το ανοικτό λογισμικό;”

αναγνώσεις>>>>>Η μετανάστευση στην Ελλάδα

cover_front

Έντεκα μύθοι και περισσότερες αλήθειες

12.2013
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Βασίλης Παπαστεργίου
Ελένη Τάκου

Εδώ και είκοσι τουλάχιστον χρόνια, το μεταναστευτικό αποτελεί ζήτημα το οποίο με διαφορετικές μορφές επανέρχεται μονίμως, καταλαμβάνοντας κεντρική θέση στη δημόσια συζήτηση. Στη συζήτηση αυτή επικρατούν συνήθως στρεβλές αντιλήψεις και συσκοτίζονται τα πραγματικά δεδομένα, καθώς η μετανάστευση συνιστά αντικείμενο πολιτικής χρήσης και μιντιακής εκμετάλλευσης. Με ευθύνη των κυρίαρχων μέσων μαζικής ενημέρωσης και χάρη στη συστηματική παρέμβαση της Ακροδεξιάς, δημιουργούνται κοινωνικοί μύθοι, ενίοτε και καταστάσεις «ηθικού πανικού», πράγμα που καθιστά ολοένα και πιο δύσκολη την κατανόηση της πολυπλοκότητας του φαινομένου και, φυσικά, τη νηφάλια αντιμετώπισή του.

Το βιβλιαράκι αυτό έχει διπλό στόχο. Πρώτον, να αποδομήσει με τεκμηριωμένα στοιχεία τους ποικίλους κοινωνικούς μύθους που αφορούν τη μετανάστευση, συμβάλλοντας σε μια ολοκληρωμένη και πολύπλευρη αντίληψη του μεταναστευτικού. Δεύτερον, μέσω της αποδόμησης αυτής,να προτείνει μια ρεαλιστική αλλά και δίκαιη μεταναστευτική πολιτική, δηλαδή μια πραγματικά αριστερή πολιτική. Μια πολιτική που, εκκινώντας από τα δεδομένα τα οποία αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία, συνδυάζει τον καλώς νοούμενο ρεαλισμό με τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου.

Διαλέξαμε, λοιπόν, έντεκα από τους πιο διαδεδομένους μύθους σχετικά με τη μετανάστευση στην Ελλάδα. Αξιοποιώντας στοιχεία και μελέτες, δείχνουμε ποια είναι η πραγματικότητα σε κάθε θέμα, ενώ στο τέλος περιγράφουμε, σε αδρές γραμμές, βασικά σημεία μιας δίκαιης και ρεαλιστικής πολιτικής για τη μετανάστευση.