Post-Production – Οι Αδέσποτες Σκύλες

This slideshow requires JavaScript.

“Από τη στιγμή που αρχίζει ένα θεατρικό συμβάν, ο χρόνος που κυλάει δεν ανήκει σε κανένα γνωστό ημερολόγιο. […]

Ένας άλλος χρόνος, που κάθε θεατής τον ζει στην πληρότητά του, αρχίζει να κυλά, δίχως αρχή και τέλος, κι αμέσως τινάζει στον αέρα τις ιστορικές συμβάσεις που επιβάλλονται από την κοινωνική ζωή. […]

Κι αυτό δεν το κάνει προς όφελος μιας οποιασδήποτε αναταραχής, αλλά μιας απελευθέρωσης – γιατί το θεατρικό συμβάν είναι μετέωρο, έξω από το χρόνο που μετριέται ιστορικά, εξαρτάται από τον δικό του δραματικό χρόνο- προς όφελος μιας ιλιγγιωδούς απελευθέρωσης.”  Jean Genet

12422200_917339985027645_1771186861_o
Οι εξαιρετικές φωτογραφίες είναι της Φωτεινής Φωτοπούλου:

Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Την Κυριακή 20 Δεκεμβρίου με τη βοήθεια όλων το παλιό μεταξουργείο στο κέντρο της πόλης της Σπάρτης μεταμορφώθηκε σε τόπο θεάτρου.

Οι “Αδέσποτες σκύλες” και η ορχήστρα τους, όσο και αν αυτό φαίνεται παράξενο, μας ταξίδεψαν στην εποχή μας.

Ο λόγος τους δεν ήταν εύκολος αλλά σχεδόν όλοι οι θεατές συμφώνησαν ότι η σοβαρότητα του θέματος είναι μεγάλη και πως έχουν βαρεθεί τα εύκολα και τα εύπεπτα. 

afisa adespotes skules (2)

Σας ευχαριστούμε πολύ! Continue reading “Post-Production – Οι Αδέσποτες Σκύλες”

Post-Production _Εργαστήρι Κουκλοθεατροκατασκευές

Παιδαγωγικές προσεγγίσεις και η εμπειρία από το εργαστήρι της Στέλλας

«Το κουκλοθέατρο όπως και το θέατρο σκιών προσφέρει στα παιδιά ερεθίσματα, που τα εμπλουτίζουν ψυχοσυναισθηματικά και νοητικά. Η κούκλα, το παραμύθι και οι λειτουργίες του θεάτρου συντελούν ώστε το παιδί να βιώνει το φανταστικό, το συμβολικό και το πραγματικό. […] Σύμφωνα με το Vico (Ιταλό φιλόσοφο), ο άνθρωπος για να φτάσει στον ορθολογισμό, δεν έχει παρά να περάσει απ’ το μύθο. Τα παιδιά έχουν την ευκαιρία, μέσω του κουκλοθέατρου, να πειραματιστούν  [σε πολλαπλά επίπεδα]

Η κατασκευή της κούκλας: Η κατασκευή της κούκλας και των φιγούρων για το θέατρο σκιών αναπτύσσει τις λεπτές κινήσεις. Συντονίζει την κινητικότητα. Ταυτόχρονα ενισχύει την έφεση για εξερεύνηση του περιβάλλοντος και πειραματισμό με τα διάφορα υλικά. Ευαισθητοποιεί κι εξελίσσει την αισθαντικότητα. Αναπτύσσει τις συνθετικές ικανότητες. Και τέλος, προσφέρει απόλαυση και διασκέδαση στα παιδιά![1]»

939367_10153520382999877_942969222_o


Το παραμύθι της πετρόσουπας

Ας αφήσουμε τη Στέλλα, τη νηπιαγωγό μας, να μας μιλήσει για την επιλογή των υλικών, τις τεχνικές της, τη διαδικασία, την εμψύχωση της κούκλας και την παρουσίαση του παραμυθιού:

 «Επέλεξα τη συγκεκριμένη κατασκευή για να χρησιμοποιήσουμε ανακυκλώσιμα υλικά. Η εμψύχωση της κούκλας είναι ένα ζωντάνεμα, δίνουμε ζωή σ’ ένα άψυχο πράγμα, όπως δώσαμε αξία και ζωή σε σκουπίδια.»

«Χρησιμοποιήσαμε τεχνικές θεατρικού παιχνιδιού για να βρούμε το ρυθμό και να συντονιστούμε μεταξύ μας. Χρησιμοποιήσαμε μουσική για να δημιουργήσουμε ατμόσφαιρα και να πάρουμε κοινό ρυθμό.»

«Έχοντας στο μυαλό μου την έννοια της ενότητας, επέλεξα το παραμύθι «πετρόσουπα». Το εργαστήρι ξεκίνησε με «τρένο» που φτιάξαμε με τα σώματά μας για να ανιχνεύσουμε το χώρο. Εκεί μέσα αναζητήσαμε τον κοινό μας ρυθμό.»

«Συνεχίσαμε με αφήγηση και μιλήσαμε για την έλλειψη τροφίμων στο χωριό της ιστορίας μας και ζωγραφίσαμε και κόψαμε λαχανικά, που τα κολλήσαμε στα ξυλάκια. Πήγαμε πίσω από τη «σκηνή» μας και παρουσιάσαμε τα λαχανικά.»

«Μετά, συναντήσαμε τους πρώτους ρόλους της ιστορίας, που περπατάνε προς το χωριό. Αρχικά αναπαραστήσαμε με τα σώματά μας την πορεία προς το χωριό κι έπειτα περάσαμε στην κατασκευή της δαχτυλόκουκλας.»

«Όταν όλα τα παιδιά ετοίμασαν τις κούκλες τους πήγαμε στη «σκηνή» και συνεχίσαμε την αφήγηση μαζί με τις κούκλες.»

«Τελειώσαμε παρουσιάζοντας όλη την ιστορία με τις κούκλες μας.»

12405115_10153520382279877_266394953_o

Για να δούμε και το παραμύθι, την ιστορία που εκτυλίσσεται στην Κίνα:

12435167_10153520381974877_1334954000_o

«Κάποτε υπήρχε ένα χωριό κοντά στη θάλασσα. Ήταν ένα χωριό όπως όλα τα χωριά. Οι κάτοικοι ζούσαν ούτε πολύ ευτυχισμένοι ούτε και δυστυχισμένοι. Κάποτε ήρθαν στο χωριό ληστές και κλέψανε τα πάντα. Ό,τι δεν μπορούσαν να πάρουν, του έβαλαν φωτιά. Οι κάτοικοι, μετά από πολύ κόπο, κατάφεραν να ξαναχτίσουν τα σπίτια τους, αλλά ζούσαν μες στην ανέχεια. Εν τω μεταξύ, στο λόφο, πάνω από το χωριό τρεις άντρες συζητούσαν… Οι τρεις καλόγεροι κατευθύνθηκαν προς το χωριό για να βρουν την απάντηση σ’ αυτό που συζητούσαν. Χτύπησαν κάποιες πόρτες του χωριού, αλλά κανείς δεν απάντησε…12414062_10153520381269877_1442225818_oόλοι οι κάτοικοι είχαν μαζευτεί μπροστά στα παράθυρά τους κι άκουγαν ό,τι γινόταν στο δρόμο. «Ας φτιάξουμε μια πετρόσουπα!», είπε ο ένας. Φέρανε ένα μεγάλο τσουκάλι και ρίξανε μέσα μερικές πέτρες και νερό. Ανάψανε τη φωτιά κι άρχισαν να ανακατεύουν. Κάποια στιγμή είπε ο ένας: «Μμμμ, μυρίζει πολύ ωραία! Να χαμε και λίγο αλατοπίπερο»! Αμέσως πετάχτηκε κάποιος απ’ το σπίτι του κρατώντας το αλατοπίπερο. Πλησίασε και το έριξε στο τσουκάλι…Σχεδόν όλο το
χωριό μαζεύτηκε κοντά στο τσουκάλι και περίμενε με αγωνία την πετρόσουπα. Μετά από πολύ καιρό ξανάβλεπε ο ένας τον άλλο. Μετά
από πολύ καιρό ξαναμιλούσαν μεταξύ τους. Φέρνουν όλοι τα πιάτα και τα κουτάλια τους και σερβίρονται. Ήταν η ωραιότερη σούπα που είχαν φάει!» (Στο ενδιάμεσο τραγούδησαν διάφορα τραγούδια με νόημα.)

 

 

12414172_10153520382319877_1165976585_o

Υλικά:

για δαχτυλόκουκλα: χαρτοταινία, εφημερίδες, κόλλα στικ, χαρτόνι, γκοφρέ χαρτί για φιγούρες λαχανικών: ξυλάκια για σουβλάκια, άσπρο χαρτόνι κάνσον και μαρκαδόροι, συρραπτικό, ψαλίδια.

Εγώ, η συγγραφέας αυτού του ποστ, αναρωτιέμαι: Κινητό, υπολογιστή ή κουκλοθέατρο θα διάλεγε ένα παιδί σήμερα; Πότε ήταν η τελευταία φορά, αν υπήρξε, που παίξατε κουκλοθέατρο;

12422090_10153520384384877_1413753207_o

Ευχαριστούμε πολύ Στέλλα.

Θέλουμε και άλλο.

κουκλοθέατρος

[1] http://posixirok.blogspot.gr/search/label/%CE%94%CE%97%CE%9C%CE%99%CE%9F%CE%A5%CE%A1%CE%93%CE%99%CE%9A%CE%97%20%CE%91%CE%A0%CE%91%CE%A3%CE%A7%CE%9F%CE%9B%CE%97%CE%A3%CE%97

 

Post-Production_ Επιστροφή Αναδρομή Διαδρομή

Το “Επιστροφή Αναδρομή Διαδρομή” με τη Βίκυ Παναγιωτοπούλου ήταν θα λέγαμε ένα εργαστήρι έκπληξη.

Οι παρατηρήσεις που προέκυψαν από την παράθεση παλιών και νέων εικόνων δεν ήταν αυτές που έχουμε συνηθίσει.diadromes1

Για να δούμε λοιπόν την εξέλιξη της πόλης και πώς στεκόμαστε απέναντί της, περιηγηθήκαμε σε κεντρικούς δρόμους της και με οδηγό το φωτογραφικό αρχείο του Γ. Γιαξόγλου τραβήξαμε φωτογραφίες στα ίδια σημεία με αυτά των παλιών φωτογραφιών.

diadromes 3

Τα δίπτυχα μεταξύ παλιών και καινούργιων εικόνων έδειξαν πως η σύγχρονη πόλη είναι πολύ πιο ζωντανή από την παλιά. 
diadromes2

Η Βίκυ Παναγιωτοπούλου τόνισε ότι η εξέλιξη της πόλης είναι κάτι φυσικό, ακόμα κι αν δεν μας αρέσει η μεταμόρφωσή της, που ωστόσο, έγινε για να καλύψει κάποιες ανάγκες.

Η πόλη είναι ένας “ζωντανός” οργανισμός και  εμείς, που είμαστε τα “κύτταρά” της, της δίνουμε ζωή και διαμορφώνουμε την εικόνα της.

diadromes 6

Η πόλη δεν έχει αλλάξει τόσο όσο νομίζουμε, εμείς έχουμε αλλάξει και προσπαθούμε να βρούμε τη θέση μας στο χώρο και στο χρόνο, ξεχνώντας ότι η θέση μας είναι στο παρόν, στο τώρα.

diadromes 5

Σημείωσε ότι την ενδιαφέρει πολύ ο χώρος, το τοπίο της πόλης και η εμπλοκή του καθενός σε αυτό, δηλαδή τι σημαίνει, τι αναμνήσεις και τι συναισθήματα εγείρει στον καθένα η πόλη και τα επιμέρους στοιχεία της. Είπε ότι την εντυπωσίασε η πόλη της Σπάρτης. Της είπαμε ότι αν είχε διατηρήσει κάποια νεοκλασικά και άλλα σημαντικά κτίρια θα ήταν καλύτερη και μας απάντησε πως 

“αν κάτι δεν μας αρέσει, μπορούμε να το αλλάξουμε”.

vikt S

Σε ευχαριστούμε πολύ Βίκυ!

εις το επανιδείν.