απουσία, μετονομασίες και όνειρα…

σκέψεις από την Ανθή Κοσμά

η απουσία

Στην προηγούμενη συνάντηση δεν παραβρέθηκα ήμουν εκτός Ελλάδας (δικαιολογίες).

Μόλις διάβασα τις σημειώσεις της 2ης συνάντησης και ενώ καταλαβαίνω και χαίρομαι που αυτοί οι τρελοί κατάφεραν και ξαναβρέθηκαν,  κάτι μου λείπει. Μου λείπει μια αφήγηση για το «τι έγινε; ποιοι ήταν; τι είπαν; Πόσοι ήταν;».

Και καθώς η Κατερίνα και η Μαριάννα στα μηνύματα που στέλνω προτιμούν να μου απαντούν σε όλα τα άλλα ερωτήματα εκτός από αυτά, αναγκαστικά πρέπει να φανταστώ τι έγινε.

Φυσικά γράφω προσπαθώντας με τις λέξεις να συγκινήσω κάποιον/α και στο τέλος, στα σχόλια να μου γράψει κάτι παραπάνω για αυτή τη συνάντηση που έχασα.

Το σίγουρο είναι πως όσοι ήταν εκεί έφτιαξαν κάποιες πρώτες ομάδες δράσης. Προστέθηκαν και τρία καινούργια ονόματα στη λίστα με τα μειλ, άρα μάλλον που θα είχε κόσμο.

Βλέπω τα ονόματα των ομάδων. Τα συναισθήματα, όπως πάντα σε αυτή ομάδα που έμπλεξα, είναι παράξενα.

μετονομασίες

Όλοι ξέρουμε πως δεν θα σώσουμε τον κόσμο. Αλλά δεν είναι και τόσο άσχημο, σε αυτή την πόλη που μοιάζει να μη γίνετε τίποτα, που κάποιοι τύποι και τύπισσες (για αρχή ή προς το παρόν)θέλουν να ασχοληθούν με την ανεργία, την υγεία, τον πολιτισμό, την πολεοδομία, τη διαχείριση των απορριμμάτων και τις χρηματοδοτήσεις. Πόσο μάλλον όταν αυτά τα παράξενα πλάσματα δηλώνουν-γράφουν κατά καιρούς πως κατά βάση κινούνται στην αβεβαιότητα, χωρίς να γνωρίζουν τι να κάνουν και πώς να κινηθούν ή χωρίς να περιμένουν κάποιο αντίτιμο ή κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

Πολλοί λένε ότι για να καταλάβεις ένα πράγμα πρέπει να του βάλεις τις δικές σου λέξεις, έτσι (σε μια προσπάθεια τα ονόματα των ομάδων να μην μοιάζουν με τις λέξεις με τις οποίες καθημερινά μας βομβαρδίζουν )  θα μετονομάσω τις ομάδες.

Τον πολιτισμό θα τον μετονομάσω σε >τέχνη. Η τέχνη όχι μόνο περιλαμβάνει τον πολιτισμό (που έχει γίνει καραμέλα τελευταία) και τις τέχνες, αλλά που συνάμα είναι συνδεδεμένη με έναν τρόπο (καλλιτεχνικό) συν-αισθητική  με τον οποίο γίνονται τα πράγματα.

Η υγεία θα μπορούσε να γίνει >μέριμνα (ιατρική).

Η πολεοδομία από τα >τοπία (για να αναφερθούμε όχι μόνο στα της πόλης ή στα χωροταξικά αλλά στο τοπίο γενικά, όχι με την ρομαντική-γεωγραφική έννοια αλλά το τοπιο όπως χρησιμοποιείτε στα διάφορα πεδία γνώσης συνδυάζοντας τη φυσική προέλευσή  και την ανθρώπινη παρουσία (κουλτούρα).

Τα απορρίμματα θα τα ονόμαζα > απομεινάρια (για να πάμε λίγο κόντρα στους διαχωρισμούς, τις εγκρίσεις και τις απορρίψεις).

Την ανεργία θα την βάλω >δημιουργία (γιατί είναι το καλύτερο αντίδοτο για την ανεργία).

Τέλος τις χρηματοδοτήσεις λέω να τις ονομάσω «ελεήστε το φτωχό» γιατί να αντιμετωπίσουμε με λίγο χιούμορ τους συμπολίτες που το 2014 περιμένουν σωτηρία από τα κοινοτικά κονδύλια και για να υπερασπιστούμε αυτούς που υποστήριξαν το crowfounding.

Βέβαια φαντάζομαι πως στη συνάντηση οι άνθρωποι ήταν πιο πρακτικοί άφησαν τις φιλολογίες στην άκρη για να φτιάξουν τις πρώτες ομάδες. Επίσης υποθέτω πως κάποιος ή κάποιοι θα είπαν ότι οι συναντήσεις πρέπει να είναι πιο συχνές (για αυτό και η επόμενη συνάντηση είναι αυτή την Παρασκευή 28 Μαρτίου) όπως επίσης υποθέτω πως ανάμεσα στις στιγμές αμηχανίας ίσως να είπαν και κάποια από τα πρώτα τους όνειρα, επιθυμίες.

τα όνειρα

Και μια και οι σκέψεις φτιάχνονται γράφοντας στο χαρτί ή στα πιξελς, όχι τόσο για να δηλώσουν κάτι, αλλά περισσότερο για να κάνουν την αρχή μέχρι να έρθουν οι άλλοι ή ακόμα και εγώ η ίδια λίγο αργότερα να ξαναγράψω γύρω από αυτά τα ίδια.

Για να μην τα πολυλογώ θα αναφερθώ σε μια πρώτη προτεινόμενη δράση που όσο την βλέπω να διαμορφώνεται σε αυτές τις αράδες τόσο πιο τετριμμένη μου φαίνεται και που δεν παύει να έχει την ελπίδα πως κάποιος θα βρεθεί να την στηρίξει και να την κάνει καλύτερη . Αλλά μια και ξεκίνησα, ας συνεχίσω.

Η πρόταση αφορά την τέχνη, πιο συγκεκριμένα τους τεχνίτες, νέους αυτόνομους δημιουργούς: καλλιτέχνες, μουσικούς, ηθοποιούς, χορευτές, μηχανικούς, σχεδιαστές (ψηφιακούς-αναλογικούς)-(παντός είδους: κοσμημάτων, ρούχων, επίπλων, εργαλείων, φωτογράφους, ζαχαροπλάστες, κηπουρούς, αυτοσχέδιες εκδόσεις, ποιητών κτλ) που θα ήθελαν να βρουν έναν χώρο για την προώθηση των έργων τους.

Στην αγορά-παζάρι, υπαίθρια ή στεγασμένη, τα θέατρο-μουσικά δρώμενα συνδυάζονται με τους πάγκους των άλλων δημιουργών. Για να αποφύγουμε τα φορολογικά παρατράγουδα τα έργα, από τα αντικείμενα μέχρι τις μελωδίες και το θέατρο, ανταλλάσσονται με δωρεές, φιλοδώρηματα  με βάση μια προτεινόμενη ή όχι τιμή.

Τα παζάρια αυτόνομων δημιουργών, δεν είναι κάτι καινούργιο, πραγματοποιούνται σε πολλές πόλεις και χώρες ενώ πολλές φορές επεκτείνονται σε ψηφιακές πλατφόρμες. Τα δρώμενα αυτά στην πόλη αποτελούν περισσότερο μέσω προβολής των δημιουργών ενώ παράλληλα αποτελούν και σημαντικό κίνητρο ώστε οι δημιουργοί να βρίσκονται σε διαρκή εξέλιξη.

Το δράση προσπαθεί να απευθυνθεί σε όλους, σε νέους γέρους, έξω από κλίκες, προτιμήσεις κτλ. Η ομάδα της ενεργοποίησης σχεδιάζει, οργανώνει, ενώνει, προβάλλει το δρώμενο και μεσολαβεί για να γίνει πράξη. Πολλοί θα σκέφτονται ότι όλα αυτά είναι ουτοπίες, πως δεν γίνονται ή πως όταν γίνονται δεν παύουν να είναι ναΐφ προσεγγίσεις. Συνήθως η σκέψη έρχεται να μπλοκάρει τη δράση, και για να μην κατρακυλήσω σε τέτοιου είδους σκέψεις σταματώ εδώ.

Αν βρέθηκες ή δεν βρέθηκες στη 2η συνάντηση, αν έχεις κάποιες σκέψεις γύρω από τα παραπάνω και ήθελες να τις μοιραστείς με τους υπολοίπους….

do-it

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s