H ιστορία του βατράχου

Σκέψεις από τη Μαριάνα Μπαγιαμπου

1η συνάντηση
Για μένα η πρώτη συνάντηση ήταν ένα πρώτο βήμα για τη συνδημιουργία ενός “χώρου” – ευκαιρία για συλλογική δράση;
Σε ένα τέτοιο χώρο θα μπορούσαν να συμβούν πράγματα που ούτε καν τα φανταζόμαστε, μέσα από τη συλλογική ευφυΐα, τις κοινές αξίες αλλά και τις ιδιαίτερες ικανότητες και δεξιότητες αυτών που θα συμμετέχουν. Βασική προϋπόθεση αυτός ο “χώρος” να μας εμπνέει, να μας ενθουσιάζει.. Είναι στο χέρι μας να τον φτιάξουμε έτσι..

Άλλες σκέψεις (βασικά μία που με τριβελίζει)


Συχνά σκέφτομαι την ιστορία του βατράχου με το νερό που ζεσταίνεται σιγά σιγά μέχρι που ο βατραχος βράζει και κάνω παραλληλισμούς..
Προσπαθούμε συνεχώς να προσαρμοστούμε σε πλαίσια που άλλοι έχουν καθορίσει και αποφασίσει για μας. Κι όσο πιο στενά είναι τα πλαίσια τόσο πιο πολύ χρειάζεται να προσπαθήσουμε για αυτήν την προσαρμογή. Τις περισσότερες φορές μάλιστα χρειάζεται τόση προσπάθεια που δεν μας μένει καθόλου χρόνος, καθόλου ενέργεια: Ούτε καν για να φανταστούμε πως θα μπορούσαμε να τα αλλάξουμε τα πλαίσια με άλλα που μας χωράνε καλύτερα και που μας δίνουν το χρόνο και την ενέργεια για να οραματιζόμαστε και να δημιουργούμε νέα. Και έτσι τα πλαίσια δεν αλλάζουν και απ΄ότι φαίνεται στενεύουν όλο και πιο πολύ.

βατραχος1βατραχος3

Ο βάτραχος και το νερό που συνεχώς ζεσταίνεται..
Κι όμως αν ξεκινούσαμε να οραματιζόμαστε άλλα πλαίσια, τότε αυτά θα ήταν δυνατό να υπάρξουν..

βατραχος2βατραχος4

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s